Tonino Carotone
* Αποκλειστική εκπροσώπηση για την Ελλάδα
Όταν ήταν μικρός ο Αντόνιο δε λα Κουέστα ή αλλιώς Τονίνο Καροτόνε, πήρε τη μεγάλη απόφαση να γίνει ένας καλλιτέχνης πάνκ. Όπως λέει ο μύθος, αφού έφυγε από τη γενέτειρά του για να μετακομίσει στην Παμπλόνα, ξεκίνησε την καριέρα του ως ντράμερ στο συγκρότημα Cargando Duro, το οποίο κυρίως έπαιζε κουβανέζικη μουσική. Λίγο αργότερα έγινε μέλος του συγκροτήματος Tijuana in blue, μέχρι να αποφασίσει τελικά ότι το είδος μουσικής που προτιμά είναι τα λαϊκά μεξικάνικα τραγούδια. Αφού λοιπόν βρήκε το δρόμο του, δεν άργησε να γνωρίσει και την επιτυχία, τραγουδώντας ένα είδος «μεξικάνικου πανκ» με το συγκρότημά του Kojón Prieto y los Huajolotes. Μάλιστα, λίγο πριν μπει στη φυλακή για ανυποταξία στο στρατό, έγραψε το τραγούδι Insumisión, το οποίο έγινε ύμνος ενάντια στον μιλιταρισμό.
Η παραμονή του στη φυλακή είχε και τα θετικά της, καθώς εκεί του δόθηκε η ευκαιρία να γράψει αμέτρητα τραγούδια – λόγω του απεριόριστου ελεύθερου χρόνου που είχε στη διάθεσή του- αλλά και να διαμορφώσει ένα νέο στυλ εμφάνισης και ιδεολογίας, το οποίο τον συνοδεύει μέχρι σήμερα. Εξ’ ου λοιπόν το φίνο μαγκιόρικο μουστακάκι του αλλά και όλος ο τρόπος ζωής του, αντιπροσωπευτικός ενός γνήσιου Ragazzo di Strada (αλητάκος του δρόμου), που πλέον ονομάζεται Τονίνο Καροτόνε.
Πνευματικό τέκνο του Μάνου Τσάο, ξεκινάει τη σόλο καριέρα του το 2000 με το δίσκο Mondo Difficile, ο οποίος από πολλούς χαρακτηρίστηκε ως ο τελευταίος σπουδαίος δίσκος του 20ου αιώνα ή ο πρώτος του 21ου. Με διασκευές παλιότερων γνωστών – κυρίως ιταλικών –τραγουδιών όπως το Sapore di mare του Gino Paoli (ο οποίος ξετρελάθηκε με τη version του Καροτόνε), αλλά πάνω απ’ όλα με τα δικά του κομμάτια, κατάφερε να ξεπεράσει τα όρια του τόπου και του χρόνου. Με το τραγούδι του Me cago en el amor έκανε τη μισή υφήλιο να παραληρεί, τραγουδώντας E un mondo difficile...e futuro incerto... Μάλιστα, το εν λόγω τραγούδι, επιλέχτηκε για ένα διαφημιστικό σποτ της γνωστής μάρκας Fila. Έτσι, ο Τονίνο ξεκίνησε τη διεθνή καριέρα του σε Γερμανία, Αραβία, Αργεντινή, Αυστρία, Βέλγιο, Καναδά, Δανία, Φιλανδία, Γαλλία, Ελλάδα, Ολλανδία, Ουγγαρία, Πολωνία, Πορτογαλία, Σουηδία, Ελβετία, Τουρκία και Ουρουγουάη. Για να μη μιλήσουμε για την Ιταλία όπου πούλησε σχεδόν 100.000 δίσκους, και έχει πλέον αποκτήσει στρατιές «ταγμένων» οπαδών.
Επίσης, έχει τραγουδήσει για τα σάουντρακ των ταινιών «¿ Tú qué harías por amor?» του Κάρλος Σάουρα, και « El gran Gato» του Ventura Pons. Μαζί με τους Μεξικανούς Plastilina Mosh, ηχογράφησε το τραγούδι La Sirenita για τις ανάγκες της ταινίας «Θέλω και τη μαμά σου». Πάνω απ ‘όλα όμως παραμένει ερωτευμένος με τον Louis Aguilé, τον Andriano Celentano, τον Αlbano και τη Romina, τον José Feliciano και τη Rita Pavone, αστείρευτες πηγές έμπνευσης για το δεύτερο δίσκο του, με τίτλο Senza Ritorno. Στο δίσκο αυτό μας μιλάει για πράγματα που επιθυμούμε (Αmor jibaro), για την αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι (La Caravana), αλλά και για τα προβλήματά του με τις γυναίκες (Sono tremendo). Επίσης κλείνει το μάτι στο φίλο του Vinicio Caposella (Storia d´ amore) και εκπλήσσει τους πάντες τολμώντας να τραγουδήσει σε εξαιρετικά άθλια αλλά συγχρόνως χαριτωμένα αγγλικά σε συνδυασμό με μια «βασκογιαπονέζικη» διάλεκτο –δικής του, φυσικά, εμπνεύσεως- το εναρκτήριο άσμα του δίσκου (La noria).